KienhuisHoving-Academy KienhuisHoving-Academy
Website
KienhuisHoving-Academy

Wetsvoorstel wijziging partneralimentatie

Op 19 juni 2015 is door de VVD, PvdA en D66 het wetsvoorstel “Wet Herziening Partneralimentatie” ter consultatie aan de Raad van State toegezonden. De verwachting is dat het wetsvoorstel nog dit najaar bij de Tweede Kamer kan worden ingediend. Gesteund door de drie grote partijen is er een kans dat het voorstel ook wordt aangenomen. Wat zou dat dan betekenen?

Kort samengevat moet het wetsvoorstel leiden tot een andere grondslag voor de partneralimentatie, een kortere duur van de betalingsverplichting en een eenvoudiger berekeningsmethode. Met andere woorden, tot nieuwe regelgeving die beter aansluit bij de wensen van deze tijd.

Grondslag alimentatieverplichting

De huidige rechtsgrond voor betaling van een partneralimentatie wordt enerzijds gevonden in de lotsverbondenheid die tussen de (ex) partners is ontstaan als gevolg van het huwelijk, anderzijds in de gedachte om het recht te hebben na de echtscheiding het welstandsniveau uit het huwelijk voort te zetten.

De nieuwe grondslag zou op basis van het wetsvoorstel een andere worden, te weten “compensatie voor het gedurende het huwelijk ontstane verlies aan verdiencapaciteit”. De alimentatie betreft dan een compensatie voor het feit dat tijdens het huwelijk een van de partners minder is gaan werken. Daarmee wordt afscheid genomen van de posthuwelijkse solidariteit, alsmede van het welvaartsniveau dat men had ten tijde van het huwelijk.

Duur alimentatieverplichting

Ook richt het wetsvoorstel zich op een aanpassing van de termijn. De huidige alimentatietermijn bedraagt maximaal 12 jaren. Een uitzondering bestaat alleen voor korte kinderloze huwelijken, die minder dan 5 jaren hebben geduurd. In dat geval staat de maximale alimentatietermijn gelijk aan de duur van het huwelijk.

Het wetsvoorstel wil dat er voortaan onderscheid wordt gemaakt tussen:

  1. Huwelijken zonder kinderen die korter duren dan 3 jaren; In deze situatie is niet langer een partneralimentatie verschuldigd.
  2. Huwelijken die langer hebben geduurd dan 3 jaren; Partneralimentatie is in beginsel verschuldigd voor de duur van de helft van het huwelijk met een maximum van 5 jaar.
  3. Huwelijken met kinderen jonger dan 12 jaar; De verplichting tot betaling van een partneralimentatie eindigt niet eerder dan op het tijdstip dat het jongste kind de leeftijd van 12 jaar heeft bereikt.
  4. Huwelijken die langer dan 15 jaar hebben geduurd en waarbij de echtscheiding binnen 10 jaar voor de pensioengerechtigde leeftijd plaatsvindt; De verplichting tot betaling van een partneralimentatie eindigt niet eerder dan op het tijdstip waarop de pensioengerechtigde leeftijd wordt bereikt.
  5. Voor de onderhoudsplichtige wordt een uitzondering gemaakt wanneer deze de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt; De alimentatieplicht eindigt van rechtswege op het tijdstip waarop de alimentatieplichtige de pensioengerechtigde leeftijd bereikt. 

 

Vereenvoudiging rekenmethode

Met het verlaten van de gedachte dat het oude welvaartsniveau uit het huwelijk moet worden voortgezet, wordt ook de oude rekenmethode verlaten. Het wetsvoorstel wil als uitgangspunt voor de hoogte van de partneralimentatie dat er aansluiting wordt gezocht bij de oorspronkelijke uitgangspositie van de alimentatiegerechtigde partner. Bovendien groeit het alimentatiebedrag niet meer mee met de koopkracht, omdat het niet meer jaarlijks wordt geïndexeerd, zoals nu wettelijk geregeld, wel het geval is. Een eventuele nieuwe partner is niet langer van invloed op de alimentatie. De gedachte hierachter is dat de nieuwe partner niet van invloed is op de zoektocht naar werk.

Overgangsrecht

De partijen hopen dat de nieuwe wet over een jaar kan worden ingevoerd. Het wetsvoorstel kent een overgangsregeling met eerbiedigende werking. Met andere woorden, er wordt een uitzondering gemaakt voor reeds bestaande alimentatieverplichtingen, alsmede voor die gevallen waarbij het verzoek tot vaststelling dan wel wijziging van de partneralimentatie is ingediend voor inwerkingtreding van de nieuwe wet.

Afwijking bij huwelijkse voorwaarden

Tot slot biedt het wetsvoorstel de mogelijkheid om al in de huwelijkse voorwaarden afspraken te maken over een partneralimentatie in het geval van een echtscheiding. Op basis van het huidige recht is een dergelijke voorhuwelijkse afspraak nietig. Vastgelegd mag niet alleen worden of er een alimentatie is verschuldigd bij echtscheiding, of juist niet. Ook mogen in de huwelijkse voorwaarden al bedragen worden genoemd.

Conclusie

Of het wetsvoorstel het daadwerkelijk zal maken tot nieuwe wetgeving valt nog te bezien. Met name over de praktische haalbaarheid van het voorstel bestaat veel discussie. Daarnaast heeft het voorstel ingrijpende gevolgen bij vrij lange traditionele huwelijken zonder kinderen (veel) jonger dan 12 jaar. In die situatie valt de minst verdienende of niet verdienende partner terug op een alimentatie voor maximaal 5 jaar (tenzij de uitzondering van 10 jaar voor de pensioengerechtigde leeftijd zich voor doet). Een korte periode om het inkomensniveau te kunnen herstellen. Als er geen werk wordt gevonden dan zal een beroep op de bijstand resteren, hetgeen mogelijk grote gevolgen zal hebben voor de overheidsfinanciering.

Het wetsvoorstel dwingt mensen derhalve om ook tijdens het huwelijk steeds bewuste keuzes te maken als het aan komt op het verwerven van inkomen. En het is maar de vraag of dergelijke keuzes altijd bewust en doordacht worden gemaakt. Immers, niemand neemt tijdens een huwelijk voortdurend beslissingen met in het achterhoofd het idee van een echtscheiding. Kortom, voldoende voer voor discussie en tot die tijd is het afwachten of het wetsvoorstel ongeschonden door de Tweede Kamer komt. Uiteraard houden wij u op de hoogte en volgt een nieuwe blog zodra er weer alimentatienieuws te melden is.

 

Delen op