KienhuisHoving-Academy KienhuisHoving-Academy
Website
KienhuisHoving-Academy

De Geoblocking Verordening: gevolgen voor de contractsvrijheid?

Op 28 februari 2018 heeft de EU de zogeheten Geoblocking Verordening aangenomen. In deze blog geef ik een kort overzicht over de verordening en de gevolgen daarvan voor ondernemers.

Recent schreef mijn collega Anniek van Diggele een blog over de nieuwe Geoblocking Verordening. In deze blog zal ik nader ingaan op de gevolgen van de verordening voor de contractsvrijheid van een online handelaar.

Wat is geoblocking?

Wie kent het niet? Men typt een bepaalde URL in de zoekbalk van zijn internetbrowser, bijvoorbeeld met een “.com” extensie, en verwacht een Engelse website. Wat men vervolgens echter ziet is een Nederlandstalige website en de URL is automatisch veranderd in “.nl”. Dat heet “geoblocking”. Of het geval dat men iets wil bestellen op een Spaanse website, maar bij het afrekenen aan de virtuele kassa blijkt dat bestellingen vanuit Nederland niet worden geaccepteerd. Ook dat is “geoblocking”. De EU omschrijft geoblocking als “een discriminerende praktijk waarbij wordt verhinderd dat onlineklanten toegang hebben tot (de aankoop van) producten of diensten op een website in een andere lidstaat”. 

De Geoblocking Verordening

Het doel van de nieuwe verordening is te voorkomen dat consumenten en bedrijven bij de aankoop van producten en diensten in een ander EU-land gediscrimineerd worden voor wat betreft toegang tot prijzen en verkoops of betalingsvoorwaarden. Dat zou betekenen dat een Nederlandse klant in geheel Europa online mag shoppen, zonder bijvoorbeeld automatisch te worden doorverwezen naar de website van de verkoper in Nederland. Zo kunnen kopers profiteren van lagere prijzen en het betere aanbod in andere EU-landen. 

Wat is verboden onder de Verordening?

Op grond van de verordening dienen online handelaren hun klanten gelijk te behandelen, ongeacht hun nationaliteit of woonplaats. De verordening bepaalt drie categorieën waarbinnen discriminatie steeds is verboden: 

1)      verkoop van goederen en diensten;

2)      toegang tot websites; en

3)      betalingstransacties. 

Online handelaren mogen klanten dus niet de toegang tot hun website voor klanten uit andere landen blokkeren, andere betalingsvoorwaarden toepassen of de verkoop van goederen en diensten naar andere landen weigeren. Een bezoeker van een website mag alleen met zijn uitdrukkelijke toestemming worden doorgestuurd naar een andere website (re-routen). Kortom, de verordening verbiedt dus discriminatie op grond van nationaliteit, woon- of vestigingsplaats. 

Contractsvrijheid(?)

Betekent de nieuwe verordening dat online handelaren ook aan klanten (met name consumenten) in het buitenland moeten verkopen? Bij de verkoop aan consumenten kan de handelaar in beginsel geen rechtskeuze overeenkomen. Indien een product gebrekkig is, zou hij daarom worden geconfronteerd met het recht van het land waar de consument is gevestigd. Dat recht kent men echter niet. Welke rechten en verplichtingen heeft men onder dit “vreemd” recht? 

Zou men voor het repareren of vervangen van het product naar het buitenland moeten reizen? En wie draagt de (aanzienlijke) kosten hiervan?

Moet de handelaar de website vertalen naar bijvoorbeeld Engels, Duits of Spaans?

Zou een handelaar in het buitenland naar de rechter moeten stappen als de koper niet betaalt? 

Allemaal terechte vragen. Helaas geeft de verordening hierop geen direct antwoord. De Europese Commissie heeft wel aangegeven dat de verordening geen afbreuk doet aan reeds bestaande Europese richtlijnen en verordening, zoals bijvoorbeeld de regelgeving omtrent consumentenkoop. 

Geen contractsdwang

De verordening dwingt online handelaren niet hun producten ook in andere landen aan te bieden of in andere landen af te leveren. De verordening bepaalt enkel dat klanten gelijk dienen te worden behandeld (“shop-like-a-local” beginsel). Een handelaar kan er dus voor kiezen om zijn producten niet naar een ander land te leveren. In dat geval blijft hij wel verplicht het product te verkopen aan een klant uit dat land. De klant kan het product dan komen ophalen bij de verkoper onder dezelfde condities als nationale klanten. 

Is het onder de nieuwe verordening nog mogelijk om per land verschillende prijzen te hanteren? Ja, ook dat blijft mogelijk. Er kunnen immers goede redenen zijn om in andere landen andere prijzen toe te passen. Maar de websites van de handelaar dienen voor alle klanten toegankelijk te zijn. Een Duitse klant bijvoorbeeld dient ook toegang te krijgen tot de website van de handelaar in Nederland en andersom (het “re-routen” is verboden). Klanten kunnen dus prijzen beter vergelijken. En de klanten moeten de mogelijkheid hebben om de producten onder dezelfde voorwaarden te kopen als klanten in het vestigingsland van de handelaar. 

Een online handelaar is ook niet verplicht zijn website te vertalen. 

Consumentenbescherming

De vraag of een online handelaar het (consumenten) recht van het land van de koper in acht moet nemen en of de rechte aldaar bevoegd is, zal afhangen van diverse factoren. Indien de handelaar zijn activiteiten richt op het land van de consument (bijv. door de website te vertalen), zal – kort gezegd – de consument worden beschermd door het recht van zijn land en zal de handelaar ook naar de rechter in het land van de consument moeten stappen als de koper bijvoorbeeld niet betaalt. 

Het enkele voldoen aan de verordening leidt er in ieder geval niet toe dat een handelaar zijn activiteiten richt op dat land. 

Wat betekent dat voor u?

Heeft u een webshop? In dat geval is het raadzaam te beoordelen of uw webshop, uw bestelproces en bijvoorbeeld uw algemene verkoopvoorwaarden voldoen aan de nieuwe verordening en deze zo nodig aan te passen. 

Vanaf wanneer geldt de nieuwe verordening?

De Geoblocking Verordening is nog niet in werking getreden. De verordening geldt pas vanaf 3 december 2018. Genoeg tijd dus om de eigen webshop aan de verordening aan te passen. 

Heeft u vragen of uw webshop voldoet aan de nieuwe verordening? Wij zijn u graag behulpzaam.